El Niño bereikt zijn sterkste intensiteit van het nieuwe millennium

Yesterday 12:45

Het El Niño-klimaatfenomeen in de Stille Oceaan is in de afgelopen decennia aanzienlijk sterker geworden en heeft zijn hoogste intensiteit van het nieuwe millennium bereikt, volgens klimaatonderzoekers. Deze ontwikkeling zou de frequentie en ernst van extreme weersomstandigheden, waaronder droogtes en overstromingen, kunnen vergroten.

El Niño is een van de belangrijkste natuurlijke drijfveren van de wereldwijde weersvariabiliteit. Het treedt op wanneer de zeewatertemperaturen in de tropische Stille Oceaan ongewoon warm worden, wat de atmosferische circulatie verstoort en invloed heeft op neerslag en temperaturen in verschillende delen van de wereld.

Onderzoekers hebben steeds vaker onderzocht of de opwarming van de aarde het gedrag van El Niño verandert. De afwezigheid van langdurige observaties heeft het echter moeilijk gemaakt om vast te stellen hoe het fenomeen zich door de eeuwen heen heeft ontwikkeld.

Om deze uitdaging aan te pakken, hebben wetenschappers onder leiding van onderzoekers van de Universiteit van Michigan 13 koraalcolonies van vijf eilanden in de Galápagos bestudeerd. De koralen boden een natuurlijk archief van de oceanische omstandigheden van de afgelopen duizend jaar.

Schemische indicatoren die in koraalskeletten zijn bewaard, kunnen historische veranderingen in zeewatertemperaturen onthullen. Door variaties in elementen zoals zuurstof-18, calcium en strontium te analyseren, konden onderzoekers seizoensgebonden temperatuurfluctuaties reconstrueren en periodes identificeren waarin de El Niño-activiteit bijzonder sterk was.

De bevindingen geven aan dat uitzonderlijk intense El Niño-gebeurtenissen voornamelijk hebben plaatsgevonden in de afgelopen vier tot vijf decennia, terwijl het fenomeen over het algemeen zwakker was tijdens de pre-industriële periode. De onderzoekers vonden ook een sterke relatie tussen de intensiteit van El Niño en de gemiddelde wereldtemperaturen over de langere historische periode.

Wetenschappers waarschuwen dat voortdurende opwarming daarom zou kunnen bijdragen aan sterkere El Niño-gebeurtenissen in de toekomst. Intensere episodes zouden de bijbehorende verstoringen van de wereldwijde watercyclus kunnen versterken, wat de risico's van extreme neerslag, overstromingen en langdurige droogte in kwetsbare gebieden vergroot.

Dergelijke veranderingen kunnen ook gevolgen hebben voor de volksgezondheid en infrastructuur. Frequentere of ernstigere overstromingen kunnen wegen, gebouwen en watersystemen beschadigen, terwijl veranderende neerslagpatronen kunnen bijdragen aan omstandigheden die bevorderlijk zijn voor de verspreiding van watergedragen ziekten zoals cholera.

El Niño maakt deel uit van een breder klimaatcyclus dat bekend staat als de El Niño-Zuidelijke Oscillatie, of ENSO, dat ook La Niña omvat. Terwijl El Niño wordt geassocieerd met ongewoon warme oppervlaktelagen in de centrale en oostelijke tropische Stille Oceaan, omvat La Niña over het algemeen koelere dan gemiddelde wateren in dezelfde regio.

De twee fasen kunnen om de paar jaar afwisselen, wat grote veranderingen in oceaanstromingen, atmosferische circulatie en neerslagpatronen teweegbrengt. Hun effecten kunnen zich ver buiten de Stille Oceaan uitstrekken en het weer op verschillende continenten beïnvloeden.

Het nieuwste onderzoek voegt zich bij het groeiende bewijs dat klimaatverandering het gedrag van van nature voorkomende klimaatpatronen kan veranderen. Begrijpen hoe El Niño reageert op stijgende wereldtemperaturen zal cruciaal blijven voor het verbeteren van voorspellingen en het voorbereiden van gemeenschappen op toekomstige extreme weersomstandigheden.