Bulldog-dynastie: Amsterdamse coffeeshopketen keert terug naar haar roots

Monday 12 August 2024 - 20:45

Coffeeshop The Bulldog is misschien wel de meest iconische en commerciële van alle Amsterdamse cannabisbedrijven. In de aanloop naar het 50-jarig jubileum van de keten in december volgend jaar, probeert Chantal de Vries – de dochter van de oprichter van The Bulldog, Henk de Vries – de roots van de coffeeshop nieuw leven in te blazen.

Chantal, 33 jaar oud, leidt de marketing- en communicatieafdeling van het bedrijf. Nu willen zij en andere familieleden de erfenis herstellen en herbouwen door twee (mogelijk tegengestelde) dingen te doen.

Enerzijds is het doel om wat zij hun authentieke status noemt als “de huiskamer van Amsterdam” weer tot leven te brengen. Anderzijds is het doel om de groei voort te zetten richting een wereldwijde Hard Rock Cafe-stijl keten van cannabis outlets, hotels, restaurants, bars en kledingwinkels.

Roots in de rosse buurt

Chantal zit in het hoofdkantoor van The Bulldog in het centrum van Amsterdam aan een vergadertafel, omringd door merkartikelen en een grote wereldkaart achter zich.

Ze zegt dat we, om te begrijpen wat de Bulldog is, wat het is geworden en hoe het de afgelopen decennia zijn pad is kwijtgeraakt, terug moeten naar het begin van de jaren 70. Haar vader Henk groeide op in de straten van de rosse buurt van de stad, die destijds een verarmde en door criminaliteit geteisterde wijk was waar ongereguleerde prostitutie en 'harde' drugsgebruik floreerden. Henks vader runde een pornowinkel aan de gracht.

In 1970 werd het Holland Pop Festival gehouden in het Kralingse Bos bij Rotterdam. Het was bedoeld als een afspiegeling van het Amerikaanse Woodstock-festival dat het jaar ervoor werd gehouden, en om de tegencultuur van het festival naar Nederland te brengen.

Henk, die toen 19 jaar oud was, ging erheen en begon gratis cannabis uit te delen aan mensen. Toen hij zich realiseerde dat hij geen cannabis meer had, zegt Chantal, ging hij op zoek naar meer en kwam hij mensen tegen die het verkochten. Toen realiseerde hij zich dat wat zij verkochten, was wat hij net had weggegeven, en zag hij een zakelijke kans.

Hij keerde onmiddellijk terug naar Amsterdam, ging direct naar de Cotton Club (een van de oudste jazzbars van de stad) waar hij een kilo wiet en hasj in handen kreeg, en ging toen direct terug naar het festival, legde een deken neer en begon te verkopen. De politie besloot op beroemde wijze een oogje dicht te knijpen voor het roken van wiet op het festival, wat het begin markeerde van het gedoogbeleid (gedoogbeleid) van het land.

De woonkamer en het Leger des Heils

Henk begon regelmatig te verkopen, maar werd niet lang daarna in Duitsland opgesloten voor het smokkelen van cannabis over de grens, en bracht ongeveer twee jaar in de cel door. Dit is niet een periode in zijn leven waar hij graag over praat, zegt Chantal, maar toen hij in 1974 terugkeerde naar Nederland, trof hij een veranderde stad aan. De heroïne-epidemie had toegeslagen en veel van zijn vrienden en familieleden waren verslaafd.

Henk erfde de pornozaak van zijn vader in de rosse buurt. Maar die zaak was ook harder en smeriger geworden. In 1975 veranderde hij de winkel in een lounge waar mensen wiet konden roken en konden ontspannen, weg van alle drukte op straat.

“Hij wilde een veilige plek waar mensen koffie konden drinken, wiet konden roken, spelletjes konden spelen en konden praten. Ze weghouden van heroïne. Daarom werden we oorspronkelijk 'de huiskamer van Amsterdam' genoemd”, zegt Chantal. Tegelijkertijd begon Henk samen te werken met het Leger des Heils om hulp te bieden aan lokale vrouwen in de rosse buurt en aan verslaafden rondom Amsterdam.