Antarctica registre een tijdelijke toename van ijs ondanks langdurige verliezen

Monday 24 August 2026 - 18:33

Een tijdelijke toename van de ijsmassa in Antarctica heeft een zeldzame onderbreking geboden van het langdurige patroon van ijsverlies op het continent, volgens een studie gepubliceerd in Nature. Wetenschappers zeggen dat de ongebruikelijke toename verband hield met veranderingen in de atmosferische circulatie en warmere omstandigheden in een tropisch gebied van de westelijke Stille Oceaan.

De Antarctische ijskap is een van de belangrijkste bronnen van onzekerheid in de prognoses van toekomstige wereldwijde zeespiegelstijging. Tussen 2003 en 2024 verloor Antarctica gemiddeld ongeveer 140,5 miljard ton ijs per jaar, wat de omvang van de langdurige achteruitgang benadrukt.

Onderzoekers ontdekten dat de recente toename geassocieerd was met ongebruikelijk warme omstandigheden in de tropische "warme pool" van de westelijke Stille Oceaan, een van de warmste gebieden van de wereldzee en een belangrijke bron van warmte die in de atmosfeer wordt overgedragen.

Volgens Wang Yunhe, de hoofdauteur van de studie en een onderzoeker aan het Instituut voor Oceanologie van de Chinese Academie van Wetenschappen, droegen de warmere omstandigheden bij aan veranderingen in het transport van atmosferische vochtigheid.

Waterdamp verplaatste zich van de Indische Oceaan door de middelste breedtegraden naar het oostelijke Antarctica. Deze atmosferische circulatie bracht zwaardere sneeuwval naar delen van het continent, waardoor de hoeveelheid sneeuw die zich op de ijskap accumuleerde toenam en tijdelijk bijdroeg aan de totale massa.

De bevindingen benadrukken de nauwe relatie tussen tropische oceaansomstandigheden en processen die zich duizenden kilometers verderop in Antarctica voordoen. Veranderingen in oceaantemperaturen kunnen de atmosferische circulatie, het transport van vocht en sneeuwvalpatronen beïnvloeden, wat uiteindelijk de balans tussen ijsaccumulatie en ijsverlies beïnvloedt.

Wetenschappers waarschuwen echter dat de recente toename niet moet worden geïnterpreteerd als bewijs dat de langdurige daling van het ijs in Antarctica is omgekeerd. Vergelijkbare opwarmingsgebeurtenissen komen ongeveer om de tien jaar voor, wat suggereert dat de laatste toename deel uitmaakt van een tijdelijke natuurlijke variatie in plaats van een fundamentele verandering in de langdurige koers van het continent.

Antarctica blijft een belangrijk onderwerp van klimaatonderzoek omdat veranderingen in de ijskap aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor de wereldwijde zeespiegel. Hoewel een toename van de sneeuwval tijdelijk sommige ijsverliezen kan compenseren, hangt de algehele balans ook af van smeltprocessen, veranderingen in ijsschotsen en de stroming van gletsjers naar de oceaan.

De studie biedt daarom een belangrijk inzicht in de complexiteit van het klimaatsysteem van Antarctica. Korte termijnwinsten in ijsmassa kunnen optreden, zelfs binnen een breder tijdsbestek van langdurige achteruitgang, wat aantoont waarom wetenschappers vertrouwen op observaties die vele jaren bestrijken om tijdelijke fluctuaties van blijvende trends te onderscheiden.

Naarmate de wereldwijde temperaturen blijven stijgen, zal het begrijpen van deze interacties tussen tropische oceanen, atmosferische circulatie en poolijs essentieel blijven voor het verbeteren van prognoses voor toekomstige zeespiegelstijging.