Zuid-Afrika veroordeelt 111 politieagenten voor ernstige misdaden

Yesterday 23:00

Totaal 111 Zuid-Afrikaanse politieagenten zijn veroordeeld voor verschillende misdaden tijdens het fiscale jaar 2025–2026, volgens een jaarverslag van de Independent Police Investigative Directorate (IPID) dat aan het Parlement is gepresenteerd. De cijfers hebben de bezorgdheid over wangedrag binnen de politie en de effectiviteit van mechanismen om agenten verantwoordelijk te houden, nieuw leven ingeblazen.

De directeur heeft de stijging van veroordelingen gedeeltelijk toegeschreven aan inspanningen om een aanzienlijke achterstand in zaken aan te pakken. Meer dan 14.000 dossiers blijven onder onderzoek, ondanks dat de directeur minder dan 200 onderzoekers heeft om de werklast te verwerken.

Onder de veroordeelden werden 28 agenten schuldig bevonden in zaken die verband hielden met doden die te maken hadden met politieoperaties, vergeleken met 22 in het voorgaande fiscale jaar. Nog eens 10 agenten werden veroordeeld voor verkrachting, waarbij de misdrijven plaatsvonden terwijl ze aan het werk waren of buiten werktijd. De straffen varieerden van 10 jaar gevangenisstraf in verkrachtingszaken tot een gevangenisstraf van twee jaar in een zaak waarbij een agent van het politiebureau Matlerekeng in de provincie Limpopo in het bezit was van materiaal voor seksueel misbruik van kinderen.

De bevindingen leidden tot vragen over wervingsprocedures, interne controle en disciplinaire maatregelen binnen de Zuid-Afrikaanse Politiedienst. Diane Kohler, een lid van de Democratische Alliantie, uitte haar bezorgdheid dat agenten waren veroordeeld voor misdaden variërend van verkrachting en fraude tot marteling, diefstal en moord. Ze benadrukte ook de omvang van de openstaande onderzoeken en het aantal zaken dat eerder door de onafhankelijke toezichthouder was behandeld.

IPID registreerde 5.259 klachten tijdens het fiscale jaar 2025–2026, waaronder 332 zaken met betrekking tot gendergerelateerd geweld en femicide waarbij politieagenten betrokken waren. Dit omvatte 122 gevallen van huiselijk geweld, 116 verkrachtingszaken, 58 gevallen van mishandeling en marteling, 24 moordzaken en 10 incidenten waarbij officiële vuurwapens werden afgevuurd.

KwaZulu-Natal registreerde het hoogste aantal gevallen van gendergerelateerd geweld en femicide waarbij politieagenten betrokken waren, met 60 dossiers. Gauteng volgde met 58 gevallen, terwijl de Vrijstaat 52 registreerde. De Oost-Kaap en Noord-Kaap registreerden elk 27 gevallen.

De directeur meldde in totaal 84 strafrechtelijke veroordelingen, waaronder 26 die verband hielden met gendergerelateerd geweld en femicide. De straffen varieerden van enkele maanden gevangenisstraf tot levenslange gevangenisstraf, afhankelijk van de misdrijven en omstandigheden van elke zaak.

De cijfers hebben ook kritiek van maatschappelijke organisaties uitgelokt, die stellen dat politie-invloed bij misdaden van deze aard het vertrouwen van het publiek ondermijnt en het voor slachtoffers moeilijker maakt om bescherming te zoeken. Dot Field, van het Gender-Based Violence and Femicide Response Fund, beschreef het aantal agenten dat bij dergelijke zaken betrokken is als onaanvaardbaar en pleitte voor sterkere onderzoeken, effectievere zaakbehandeling, verbeterde datasystemen en consistente vervolging van de verantwoordelijken.

Vanessa Samuel-Chetty, een lid van het stuurgroep voor de Nationale Dialoog over Gendergerelateerd Geweld en Femicide, waarschuwde dat de officiële cijfers mogelijk niet de volledige omvang van het probleem vastlegden. Corruptie en de terughoudendheid of onmogelijkheid van slachtoffers om misdaden te melden, kunnen betekenen dat veel zaken nooit bij onderzoekers terechtkomen.

Het rapport benadrukt de druk waarmee het systeem voor politieaansprakelijkheid in Zuid-Afrika wordt geconfronteerd, waar een grote onderzoeksachterstand en beperkte personeelsbezetting de inspanningen om klachten op te lossen compliceren. Hoewel veroordelingen aantonen dat sommige zaken de rechtbank hebben bereikt, zeggen vertegenwoordigers van de samenleving dat sterkere controle en betrouwbare rapportagesystemen essentieel zijn om ervoor te zorgen dat beschuldigingen grondig worden onderzocht en dat agenten die schuldig worden bevonden aan misdaden passende gevolgen ondervinden.