WHO-experts overwegen HPV-vaccinatie voor meisjes van vier tot acht jaar

Thursday 15 - 12:15

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) onderzoekt aanvullende manieren om de bescherming tegen het humaan papillomavirus (HPV) uit te breiden, een wijdverspreide infectie die geassocieerd wordt met verschillende soorten kanker, waaronder baarmoederhalskanker. Op 13 oktober heeft de Strategische Adviesgroep van Experts op het gebied van Immunisatie (SAGE) van de organisatie aanbevolen dat landen routinevaccinatie voor meisjes van vier tot acht jaar overwegen onder bepaalde voorwaarden, vooral daar waar een eerdere start de deelname aan immunisatieprogramma's kan verbeteren.

Dit voorstel komt terwijl de wereldwijde HPV-vaccinatiegraad nog ver onder de internationale doelstellingen ligt. Hoewel ongeveer 165 landen het vaccin in hun nationale immunisatieprogramma's hebben opgenomen, staat de wereldwijde dekking op ongeveer 33%, vergeleken met het doel van de WHO om 90% van de meisjes te bereiken met HPV-vaccinatie.

Gezondheidsdeskundigen onderzoeken daarom manieren om vaccinatie toegankelijker en gemakkelijker uit te voeren te maken. De voorgestelde aanpak zou landen in staat stellen te beoordelen of het beginnen met vaccinatie op een jongere leeftijd de opname zou kunnen verhogen en de bescherming tegen een infectie zou kunnen versterken die ernstige langetermijngevolgen kan hebben.

De richtlijnen van de WHO blijven een vaccinatieschema met één dosis voor meisjes van negen tot veertien jaar ondersteunen als een effectieve manier om de dekking uit te breiden. De aanbeveling, geïntroduceerd in 2022, was gebaseerd op bewijs dat aantoont dat één dosis bescherming kan bieden die vergelijkbaar is met een schema van twee doses voor deze leeftijdsgroep. Het vereenvoudigen van het schema kan ook de logistieke eisen voor de gezondheidsdiensten verminderen en het gemakkelijker maken voor meer meisjes om het vaccin te ontvangen.

Volgens de laatste voorstellen zouden landen kunnen overwegen om routinevaccinatie te starten tussen de vier en acht jaar wanneer er een duidelijke verwachting is dat dit de deelname zou verbeteren. De aanpak is niet bedoeld als een universele vereiste voor elk land, maar als een optie die kan worden aangepast aan lokale omstandigheden en de behoeften op het gebied van de volksgezondheid.

De adviesgroep heeft ook een bredere strategie besproken voor het uitbreiden van vaccinatie naar aanvullende bevolkingsgroepen. Prioriteiten kunnen onder meer inhaalvaccinatie voor vrouwen tot 25 jaar omvatten, met mogelijke uitbreiding tot 30 jaar, gevolgd door routinevaccinatie voor jongens van negen tot veertien jaar en mogelijke inhaalprogramma's voor mannen tot 20 jaar. De uitvoering zou afhangen van nationale prioriteiten, beschikbare middelen en de toepasselijke vaccinatieaanbevelingen.

HPV is een van de meest voorkomende virale infecties ter wereld, en de meeste seksueel actieve mensen zullen er op een bepaald moment in hun leven mee in aanraking komen. In veel gevallen ruimt het immuunsysteem de infectie op een natuurlijke manier op. Echter, aanhoudende infectie met bepaalde hoog-risico HPV-typen kan celveranderingen veroorzaken die uiteindelijk kunnen leiden tot kanker.

Baarmoederhalskanker is de ziekte die het meest nauw verbonden is met HPV, hoewel het virus ook kan bijdragen aan kankers die andere delen van het lichaam aangrijpen. Vaccinatie is een belangrijk preventie-instrument, naast screening en tijdige behandeling van precancereuze laesies.

Volgens cijfers die in het rapport worden aangehaald, was baarmoederhalskanker verantwoordelijk voor ongeveer 604.000 nieuwe gevallen en 280.000 sterfgevallen wereldwijd in 2024. De voortdurende last van de ziekte benadrukt het belang van het uitbreiden van de toegang tot preventieve maatregelen, vooral in landen waar de vaccinatie- en screeningsdekking beperkt blijft.

Door flexibeler vaccinatiestrategieën en eenvoudigere schema's te overwegen, streeft de WHO ernaar landen te helpen meer mensen te bereiken en de toekomstige last van HPV-gerelateerde kankers te verminderen. De effectiviteit van deze inspanningen zal afhangen van nationale uitvoering, publieke bewustwording, betrouwbare toegang tot vaccins en blijvende investeringen in preventieve gezondheidszorg.