Venezuela-VS-crisis: Welke opties rest Donald Trump in een steeds gespannere confrontatie?
De spanningen tussen Washington en Caracas blijven oplopen na de inbeslagname van een olietanker voor de Venezolaanse kust. Deze gebeurtenis wakkert opnieuw vragen aan over de ware strategie van de Amerikaanse president Donald Trump. Tussen dreigende uitspraken, militaire operaties in de Caribische Zee en wisselende retoriek blijft het moeilijk te voorspellen welke koers de VS precies zal varen.
In een interview met Politico beweerde Trump dat "de dagen van Nicolás Maduro geteld zijn", zonder te specificeren hoe hij dit doel wilde bereiken. Gevraagd naar de mogelijkheid van de inzet van grondtroepen, ontweek hij een direct antwoord, zich ervan bewust dat een grootschalige militaire operatie in de Verenigde Staten geen significant politiek draagvlak heeft. De president erkende echter wel dat hij geheime operaties in Venezuela had geautoriseerd en zinspeelde op de mogelijkheid van meer offensieve acties "zeer binnenkort".
Analisten zoals Will Freeman van de Council on Foreign Relations zijn van mening dat de Amerikaanse marineaanwezigheid in de regio eerder een psychologische strategie is dan een voorbereiding op een aanval. De Verenigde Staten hebben inderdaad een uitzonderlijke strijdmacht in het Caribisch gebied gestationeerd, waaronder elf oorlogsschepen, met als hoogtepunt de gigantische USS Gerald Ford, 's werelds grootste vliegdekschip.
Volgens Phil Gunson, Venezuela-specialist bij de International Crisis Group, zou Washington deze vloot moeilijk kunnen terugtrekken zonder actie te ondernemen, omdat dit zijn geloofwaardigheid zou schaden. Sommige experts sluiten gerichte aanvallen op infrastructuur die in verband wordt gebracht met drugshandel, of op guerrillakampen nabij de Colombiaanse grens, niet uit. Drugslaboratoria zijn schaars in Venezuela, maar de Verenigde Staten hebben verschillende kartels in de regio aangewezen als "buitenlandse terroristische organisaties", waaronder het Venezolaanse kartel Cartel de los Soles, wat de weg vrijmaakt voor militaire acties die gerechtvaardigd worden door de strijd tegen drugs.
Trumps uiteindelijke doel blijft onduidelijk. De president beweert dat hij wil dat "het Venezolaanse volk goed wordt behandeld", maar zijn beleid van "maximale druk" tijdens zijn eerste termijn slaagde er niet in Maduro's macht te ondermijnen. In tegenstelling tot degenen die een regimeverandering bepleiten, geeft Trump vaak de voorkeur aan diplomatie gebaseerd op 'deals', een methode die al is uitgeprobeerd met Caracas via de Amerikaanse gezant Richard Grenell. Deze aanpak botst echter met de harde lijn die wordt verdedigd door minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, een fervent tegenstander van de regeringen in Caracas en Havana.
Volgens experts blijven de kansen op een snelle omverwerping van president Maduro beperkt. Will Freeman gelooft dat de leider waarschijnlijk aan de macht zal blijven, zelfs als een eenmalige overeenkomst tussen Washington en Caracas – over migratie, de strijd tegen drugs of een andere gevoelige kwestie – Trump een bruikbare politieke overwinning zou kunnen opleveren.
Phil Gunson wijst er verder op dat als Maduro zou vallen na een Amerikaanse interventie, er wijdverspreide verontwaardiging zou zijn, maar dat verschillende internationale actoren 'achter de schermen opgelucht adem zouden halen'. De echte vraag, concludeert hij, is niet langer of Washington een grens durft te overschrijden, maar of deze strategie, militair of anderszins, daadwerkelijk kan slagen.
-
10:00
-
09:42
-
09:25
-
09:10
-
08:47
-
08:32
-
08:15
-
23:15
-
23:00
-
22:59
-
22:42
-
22:22
-
22:00
-
21:51
-
21:30
-
20:50
-
20:32
-
20:15
-
20:15
-
20:00
-
19:45
-
19:30
-
19:00
-
18:35
-
18:15
-
18:00
-
17:45
-
17:30
-
17:15
-
16:45
-
16:32
-
16:15
-
16:00
-
15:45
-
15:43
-
14:45
-
14:33
-
14:15
-
14:00
-
13:30
-
13:13
-
12:50
-
12:30
-
12:15
-
12:12
-
11:50
-
11:32
-
11:26
-
11:15
-
11:10
-
11:00
-
10:42
-
10:25
-
10:23
-
10:15