Spaanse bevolking steunt nauwere samenwerking met Marokko over migratie en grensbeveiliging

08:26

Een grote meerderheid van de Spanjaarden gelooft dat samenwerking met Marokko essentieel is voor het handhaven van de grensbeveiliging, volgens een recente enquête van het Spaanse Centrum voor Sociologisch Onderzoek (CIS). De bevindingen komen te midden van een hernieuwde discussie in Spanje over het migratiebeheer en de betrekkingen van het land met Rabat na een grote migratieepisode waarbij Ceuta betrokken was.

De CIS-barometer, uitgevoerd tussen 1 en 4 september onder 4.042 respondenten, toonde aan dat 86,3% van de ondervraagden de samenwerking met Marokko als "zeer belangrijk" of "redelijk belangrijk" beschouwde voor het waarborgen van de grensbeveiliging. Slechts 10,1% zag dergelijke samenwerking als van beperkte of geen betekenis.

De cijfers onderstrepen de strategische rol die veel Spanjaarden aan Marokko toekennen in het beheren van migratie langs de zuidelijke grenzen van Spanje. Marokko is een belangrijke partner voor Spanje in de inspanningen om irreguliere migratie te bestrijden, mensensmokkelnetwerken te ontmantelen en de coördinatie langs de land- en maritieme routes die Noord-Afrika met Europa verbinden te verbeteren.

De enquête werd uitgevoerd nadat naar verluidt ongeveer 80.000 migranten op 30 en 31 juli Ceuta binnenkwamen, een episode die aanzienlijke politieke en publieke discussie in Spanje uitlokte. Volgens Spaanse media, geciteerd in de verslaggeving van de enquête, vroeg de CIS-vragenlijst de respondenten niet om de aanpak van de crisis door de Spaanse regering te beoordelen of om te bepalen of Marokko een rol had gespeeld in de gebeurtenissen.

Ondersteuning voor strengere grenscontroles was ook bijzonder hoog. Ongeveer 82,2% van de deelnemers zei dat het versterken van de grenzen noodzakelijk was, terwijl 13,3% het daar niet mee eens was. Het resultaat weerspiegelt de voortdurende bezorgdheid in Spanje over irreguliere migratie en de capaciteit van grensautoriteiten om te reageren op plotselinge toename van aankomsten.

De status van Ceuta en Melilla blijft ook een gevoelig onderwerp in de Spaanse publieke opinie. Volgens de peiling beschreef 77,1% van de respondenten de twee Noord-Afrikaanse steden als Spaanse gebieden op dezelfde manier als andere delen van het Iberisch schiereiland. Ondertussen beschouwde 14,3% hun situatie als "ambigu en speciaal" en steunde het bereiken van overeenkomsten met Marokko.

De enquête onthulde ook sterke steun voor een grotere Europese betrokkenheid bij het migratiebeheer. Bijna negen op de tien respondenten, of 89,4%, zeiden dat de Europese Unie de samenwerking met de Spaanse regering zou moeten vergroten. Slechts 7,2% geloofde dat het huidige niveau van Europese steun voldoende was.

Deze bevindingen benadrukken in hoeverre migratie in Spanje wordt gezien als een Europees probleem en niet louter als een bilaterale kwestie tussen Madrid en Rabat. De geografische positie van Spanje maakt het tot een van de belangrijkste toegangspunten van de EU vanuit Afrika, terwijl samenwerking met buurlanden een centraal element blijft van de Europese inspanningen om irreguliere migratie te beheersen.

De peiling vroeg de respondenten ook naar de mogelijkheid dat externe actoren probeerden de spanningen tussen Spanje en Marokko tijdens de migratiecrisis te verhogen. Ongeveer 67,7% zei te geloven dat dergelijke externe inmenging had plaatsgevonden, terwijl 24,5% het idee verwierp.

Onder degenen die geloofden dat er sprake was van externe betrokkenheid, wees 49,1% naar de Verenigde Staten, terwijl 38,1% een mogelijke rol toeschreef aan bepaalde groepen binnen de Marokkaanse samenleving. Israëlische actoren werden genoemd door 35,4% van de respondenten, terwijl Rusland lager scoorde onder de gepresenteerde opties. Deze percepties weerspiegelen de publieke opinie en moeten niet worden geïnterpreteerd als bewijs dat een van de geïdentificeerde landen of groepen daadwerkelijk in de crisis heeft ingegrepen.

De bredere resultaten wijzen op een significant niveau van publieke erkenning in Spanje van het belang van het handhaven van stabiele relaties met Marokko. Buiten migratie om werken de twee landen samen op het gebied van veiligheid, handel, investeringen en andere grensoverschrijdende kwesties, waardoor bilaterale coördinatie een belangrijk onderdeel is van Spanje's relatie met Noord-Afrika.

Voor Madrid komt de enquête op een moment waarop migratie een politiek gevoelig onderwerp blijft en waarin samenwerking met Marokko de mogelijkheid van Spanje beïnvloedt om zijn zuidelijke grenzen te beheren. Voor Rabat versterken de bevindingen het belang van zijn rol als partner in regionale migratie- en veiligheidsarrangementen die Spanje en de bredere Europese Unie betreffen.