Ontdekking in Marokko vult ontbrekend hoofdstuk in menselijke evolutie

Thursday 08 January 2026 - 12:15

Fossielen die in Marokko zijn gevonden en afkomstig zijn uit een slecht gedocumenteerd hoofdstuk van de menselijke evolutie, bieden wetenschappers zeldzame aanwijzingen over de voorouders van de moderne mens. De overblijfselen, ontdekt in een grot genaamd Grotte à Hominidés in de Thomas Quarry in Casablanca, omvatten drie kaakbeenderen – waarvan één van een kind – evenals tanden, wervels en een dijbeen. Ze dateren van ongeveer 773.000 jaar geleden en vertegenwoordigen de eerste hominide fossielen uit deze cruciale periode die ooit in Afrika zijn gevonden, waarmee een lang bestaande lacune in het fossielenbestand wordt opgevuld.

Onderzoekers zeggen dat de ontdekking bijzonder belangrijk is, omdat bewijs van menselijke voorouders grotendeels verdwijnt uit Afrika na ongeveer een miljoen jaar geleden, om pas rond 500.000 jaar geleden weer op te duiken. Deze Marokkaanse fossielen vallen precies daartussenin en bieden een zeldzame blik op een tijdperk dat grotendeels onzichtbaar is gebleven voor de wetenschap. Jean-Jacques Hublin, een van de auteurs van de studie, beschreef de vondst als opmerkelijk en merkte op dat deze direct bewijs levert uit het hart van deze evolutionaire blinde vlek.

Geavanceerde CT-scans onthulden dat de individuen een mix van archaïsche en modernere kenmerken vertoonden. Ze misten een duidelijk gedefinieerde kin, een kenmerk van Homo sapiens, maar hun tanden leken sterk op die van moderne mensen en Neanderthalers. Deze mozaïek van kenmerken suggereert een complex evolutionair proces in plaats van een rechtstreekse overgang van de ene soort naar de andere.

Hoewel de meeste fossielen in 2008 en 2009 werden opgegraven, werd hun ouderdom pas recentelijk met zekerheid vastgesteld met behulp van paleomagnetisme, een techniek die veranderingen in het aardmagnetisch veld volgt die in gesteenten bewaard zijn gebleven. De laag waarin de overblijfselen zich bevinden, komt overeen met de Matuyama-Brunhes magnetische omkering, een bekende geologische gebeurtenis die ongeveer 773.000 jaar geleden plaatsvond, waardoor onderzoekers de fossielen in een ongewoon precieze tijdlijn konden plaatsen.

Serena Perini, een geoloog die bij het onderzoek betrokken was, zei dat deze methode de aanwezigheid van deze vroege mensen in een solide chronologisch kader verankerde. De bevindingen voegen ook context toe aan andere Marokkaanse ontdekkingen, zoals de oudste bekende overblijfselen van Homo sapiens die in Jebel Irhoud zijn gevonden, gedateerd op ongeveer 400.000 jaar geleden. Wetenschappers waarschuwen echter dat Marokko niet moet worden gezien als de enige geboorteplaats van de moderne mens, maar eerder als een regio waar geologische omstandigheden de conservering van fossielen hebben bevorderd.

Bewijs van de vindplaats suggereert dat de grot een gevaarlijke leefomgeving was. Bijtsporen op het dijbeen wijzen op aanvallen door roofdieren, waarschijnlijk hyena's, en aanwijzingen geven aan dat carnivoren de grot regelmatig bewoonden, wat de barre omstandigheden onderstreept waarmee deze vroege mensen te maken hadden.

De nieuw beschreven fossielen werpen licht op de laatste gemeenschappelijke voorouder van Homo sapiens, Neanderthalers en Denisovanen – een voorouder die lange tijd aan een definitieve identificatie is ontsnapt. Genetische gegevens suggereren dat deze gemeenschappelijke voorouder ongeveer 550.000 tot 765.000 jaar geleden leefde, maar de precieze vorm en locatie ervan zijn onzeker gebleven. De Marokkaanse overblijfselen vertegenwoordigen mogelijk een populatie die dicht bij die voorouderlijke groep stond, wellicht verwant aan Homo erectus en een voorloper van latere mensensoorten.

Hoewel de onderzoekers de fossielen nog geen formele soortnaam hebben gegeven, zeggen experts dat de ontdekking de centrale rol van Afrika in het begrijpen van de menselijke oorsprong onderstreept. Door een ontbrekend hoofdstuk in het evolutionaire verhaal te belichten, biedt de vondst een cruciaal nieuw referentiepunt voor het traceren van de ontwikkeling van de moderne mens en zijn naaste verwanten.