O'o: nieuwe tentoonstelling over natuur in nood opent in Amsterdam
Het lied van de Hawaïaanse Kauai O'o die om een partner roept, is een klaaglijke, mineur melodie.
Het was een lied dat deze vogel tevergeefs zong. Hij kwam van een exotische soort die door Europeanen werd gewaardeerd om zijn felgele veren, zijn eieren die door de katten werden meegenomen en ongedierte dat met hun schepen meekwam. De O'o-soort stierf uiteindelijk uit aan het einde van de vorige eeuw, en deze opname uit 1987 van de laatste bekende mannelijke vogel – zingend zonder dat een vrouwtje hem kon horen – is onderdeel van een nieuwe tentoonstelling in Amsterdam.
“Er waren vier soorten O'o's op de Hawaïaanse eilanden,” zei curator Hans Mulder. “Ze werden opgejaagd door andere dieren zoals ratten die met de mens meekwamen… met dramatische gevolgen.”
In het Allard Pierson, onderdeel van de Universiteit van Amsterdam, is een nieuwe tentoonstelling te zien over de dramatische gevolgen die de manier waarop West-Europeanen door de eeuwen heen de natuur hebben begrepen en ermee hebben omgegaan, heeft veroorzaakt.
Met behulp van items uit enkele van de laatste brieven van Charles Darwin tot moderne kunst van Damien Hirst, wil de show stof tot nadenken geven en "niet activistisch, maar activerend" zijn, zei hij.
Een van de meest overtuigende media die het gebruikt is geluid: de weemoedige roep van de vogel verwelkomt bezoekers in de tentoonstelling. Een andere tentoonstelling toont de impact van de stad op Nederlandse koolmezen, die de toonhoogte van hun lied omhoog brachten tot boven het menselijk verkeer in Leiden, waardoor het voor plattelandsvogels mogelijk moeilijker werd om ze als dezelfde soort te herkennen.
Het is allemaal onderdeel van een grotere boodschap over hoe de moderne mensheid zich zou kunnen gedragen. "We hoeven de natuur niet te "redden", maar we moeten begrijpen dat als we zelf willen overleven, we ons best moeten doen om ons ecosysteem te behouden, wat in feite de hele aarde is," zei Mulder.
Keten van het zijn
In verschillende zalen worden verschillende aspecten van de manier waarop West-Europeanen de natuur begrepen belicht, van vroege ideeën over een “scala naturae” of grote keten van het bestaan met mensen boven dieren tot de manie om exotische objecten te verzamelen tijdens het koloniale tijdperk.
De tentoonstelling omvat tekeningen van de Duitse biologe Maria Sibylla Merian, die in 1705 een boek publiceerde over insecten in Suriname – waarvan een nieuw exemplaar onlangs is verworven door het Rijksmuseum.
Het benoemen van natuurlijke vondsten werd een andere obsessie in de 18e eeuw , met een systeem dat werd geïntroduceerd door de Zweedse bioloog Carolus Linnaeus. Hij bezocht Nederland en wordt afgebeeld in een pronkend portret – wat volgens hemzelf misschien een schoolvoorbeeld is van een van zijn benamingen, “homo sapiens”.
-
14:00
-
13:47
-
13:32
-
13:15
-
13:00
-
12:42
-
12:21
-
12:04
-
11:44
-
11:25
-
11:10
-
10:45
-
10:26
-
10:23
-
10:10
-
09:50
-
09:49
-
09:33
-
09:32
-
09:23
-
09:15
-
09:05
-
08:47
-
08:32
-
08:15
