NASA verkent technologieën voor een permanente menselijke aanwezigheid op de maan

Monday 14 September 2026 - 14:47

NASA evalueert voorstellen van bedrijven, universiteiten en andere organisaties gericht op het ontwikkelen van technologieën en infrastructuur die toekomstige bemande missies naar de maan kunnen ondersteunen, met een bijzondere focus op het vestigen van een duurzame menselijke aanwezigheid nabij de zuidpool van de maan.

Het initiatief maakt deel uit van NASA's bredere inspanning om technologische uitdagingen te overwinnen die verband houden met langdurige maanoperaties. Een permanente of semi-permanente maanbasis zou betrouwbare systemen vereisen die in staat zijn om energie te produceren, nuttige hulpbronnen te extraheren en de bouw en andere essentiële activiteiten te ondersteunen zonder volledig afhankelijk te zijn van voorraden die van de aarde worden vervoerd.

In de nieuwste fase van het Next Space Technologies for Exploration Partnerships (NextSTEP-3) programma zoekt NASA naar oplossingen in verschillende kritieke gebieden. Het agentschap is vooral geïnteresseerd in technologieën die kunnen helpen bestaande capaciteitskloven te dichten en toekomstige maanmissies veerkrachtiger en economisch duurzamer te maken.

Een van de prioriteiten is de ontwikkeling van verticale zonne-energiesystemen. In tegenstelling tot conventionele zonnepanelen die kunnen worden beïnvloed door de maan dag-nachtcyclus, zouden strategisch geplaatste verticale arrays kunnen helpen om meer consistente toegang tot zonlicht te bieden in gebieden nabij de maanpolen. Dergelijke systemen zouden ook technologieën voor energiebeheer, distributie en opslag moeten bevatten.

NASA onderzoekt ook methoden voor het extraheren van zuurstof uit maangesteente, de laag van stof en gefragmenteerd gesteente die het oppervlak van de maan bedekt. Zuurstof is chemisch gebonden in mineralen in het maangesteente, en het ontwikkelen van efficiënte extractietechnieken zou een lokaal beschikbare hulpbron voor astronauten kunnen bieden. Dergelijke technologie zou uiteindelijk de hoeveelheid zuurstof kunnen verminderen die van de aarde moet worden vervoerd en zou ook kunnen bijdragen aan de productie van raketbrandstof.

Een ander gebied dat wordt overwogen, omvat radio-isotoop Stirling-generatoren. Deze systemen zetten warmte geproduceerd door radioactieve materialen om in elektriciteit en zouden een betrouwbare energiebron kunnen bieden in omgevingen waar zonlicht beperkt of niet beschikbaar is. Hun potentiële gebruik is bijzonder relevant voor maanregio's die lange perioden van duisternis of moeilijke operationele omstandigheden ervaren.

Geavanceerde ruimteproductie is een ander belangrijk onderdeel van het programma. NASA ziet de mogelijkheid om apparatuur en materialen direct op of nabij de maan te produceren als een belangrijke stap om de afhankelijkheid van aardse toeleveringsketens te verminderen. Het lokaal produceren van componenten zou de flexibiliteit van missies kunnen verbeteren, de transportvereisten kunnen verminderen en crews in staat stellen effectiever te reageren op onverwachte technische problemen.

Het agentschap ondersteunt daarnaast innovatieve benaderingen van de productie van nanomaterialen. Hoogwaardige nanomaterialen zouden toepassingen kunnen hebben in de maanverkenning, waaronder bouw, energiesystemen en gespecialiseerde apparatuur. Het verbeteren van hun beschikbaarheid en kwaliteit zou uiteindelijk kunnen bijdragen aan een breder commercieel ecosysteem rond maanactiviteiten.

NASA's interesse in deze technologieën weerspiegelt een verschuiving van kortdurende maanmissies naar een meer duurzame verkenningsstrategie. Het Artemis-programma van het agentschap is ontworpen om astronauten terug naar de maan te brengen en de capaciteiten op te bouwen die nodig zijn voor steeds complexere missies. Het vestigen van infrastructuur die gedurende lange perioden kan functioneren, wordt als essentieel beschouwd als de maanverkenning verder moet gaan dan individuele expedities.

De zuidpool van de maan is bijzonder aantrekkelijk omdat sommige gebieden naar verluidt waterijs bevatten en relatief gunstige niveaus van zonlicht ontvangen in vergelijking met andere delen van de maan. Water zou een belangrijke hulpbron kunnen worden voor toekomstige crews, en zou mogelijk drinkwater kunnen bieden en de productie van zuurstof en waterstof-gebaseerde brandstof na verwerking kunnen ondersteunen.

Greg Stover, NASA's adjunct-administrator voor geavanceerde verkenning en technologie-activiteiten, zei dat het agentschap de ontwikkeling van sleuteltechnologieën versnelt terwijl het samenwerkt met de industrie om de capaciteiten te versterken die nodig zijn voor langdurige maanverkenning. Dergelijke partnerschappen zijn ook bedoeld om investeringen aan te moedigen en de industriële basis ter ondersteuning van de ruimteambities van de Verenigde Staten uit te breiden.

De ontwikkeling van een permanente maanbasis blijft een complexe technologische en logistieke uitdaging. Extreme temperaturen, straling, schurend maanstof, beperkte communicatie en de afwezigheid van een adembare atmosfeer vereisen allemaal gespecialiseerde oplossingen. NASA's nieuwste technologie-initiatieven vertegenwoordigen daarom een belangrijke stap naar het transformeren van de maan van een bestemming voor individuele missies naar een potentiële langetermijnplatform voor wetenschappelijk onderzoek en toekomstige verkenning dieper in de ruimte.