NASA monitort de gezondheidseffecten tijdens de Artemis II-maanmissie
Hoewel de Artemis II-astronauten tijdens hun reis beschermd waren tegen het ijzige vacuüm van de ruimte, werden hun lichamen desondanks blootgesteld aan mogelijk hoge stralingsniveaus. Dit is een gevaar van ruimtevaart dat NASA met spanning wil onderzoeken.
Hun reis rond de maan bracht de vier astronauten verder de ruimte in dan welke mens dan ook vóór hen – meer dan 1000 keer de afstand van de aarde naar het Internationale Ruimtestation (ISS).
De magnetosfeer van de aarde biedt enige bescherming tegen radioactieve kosmische straling en zonnedeeltjes voor het in een baan om de aarde draaiende ISS, maar op de maan bestaat die bescherming niet.
Het bestuderen van de effecten van straling is essentieel, aangezien NASA uiteindelijk een maanbasis hoopt te bouwen en astronauten op de lange reis naar Mars te sturen.
Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap installeerde stralingssensoren op de Orion-capsule en nam bloedmonsters van de astronauten af vóór de lancering om deze te vergelijken met monsters na de reis. Gedurende de hele reis worden speekselmonsters van de bemanning verzameld en hun gezondheid wordt gemonitord via smartwatches.
NASA heeft ook geavanceerde computerchips in de capsule geplaatst die bepaalde fysiologische functies kunnen nabootsen, zoals die van een orgaan.
De missieplanners kozen ervoor om beenmerg na te bootsen, dat bloedcellen produceert en een van de weefsels is die "het snelst worden beïnvloed door straling en andere stressfactoren", vertelde Steven Platts, hoofdwetenschapper van NASA's Human Research Program, aan Agence France-Presse (AFP).
Met al deze gegevens hoopt zijn team de verschillen tussen een lage baan om de aarde en de diepe ruimte beter te begrijpen, aldus Platts.
"Het zal waardevolle onderzoeksinformatie opleveren om niet alleen het stralingsniveau, maar ook het type straling te kunnen zien", zei hij.
"Onze voorspelling is dat we veel meer galactische kosmische straling zullen zien... afkomstig van supernova's en overal aanwezig", in vergelijking met straling van de zon, zei hij.
Platts zei dat hoewel de meeste mensen straling associëren met een verhoogd risico op kanker, het ook het centrale zenuwstelsel en de bloedsomloop kan beïnvloeden.
"Het kan leiden tot ontstekingen in de hersenen, en dat is een van de factoren die het risico op de ziekte van Parkinson kunnen verhogen," zei hij.
Omdat de Artemis II-astronauten slechts 10 dagen in de ruimte doorbrachten, was straling geen grote zorg, maar het gevaar zou dramatisch kunnen toenemen bij langere verblijven op de maan.
Er werden uitgebreide gezondheidsstudies uitgevoerd naar de Apollo-astronauten, maar de technologie is in de afgelopen 50 jaar enorm vooruitgegaan, aldus Bruce Betts, hoofdwetenschapper bij de Planetary Society, een belangenorganisatie voor ruimtevaart.
"Er zal veel informatie beschikbaar komen over de medische aspecten," zei hij.
Een ander belangrijk aandachtspunt zijn de psychologische risico's van een langdurig verblijf op de maan of Mars.
Door de grotere afstand tot het thuisfront en de krappe leefomstandigheden zou de geestelijke gezondheid het grootste gevaar kunnen vormen voor astronauten tijdens dergelijke missies, aldus Platts.
Hij vergeleek het verschil tussen het ISS en de kleine Orion-capsule met de overgang van een "huis met zes slaapkamers, een soort herenhuis, naar een camper."
-
16:45
-
15:00
-
15:00
-
14:27
-
14:17
-
13:44
-
13:00
-
12:38
-
12:30
-
12:15
-
12:00
-
11:59
-
11:49
-
11:38
-
11:30
-
11:20
-
11:00
-
10:53
-
10:37
-
10:29
-
10:19
-
10:19
-
10:18
-
10:02
-
09:41
-
09:26
-
09:20
-
09:19
-
09:19
-
09:16
-
09:07
-
09:01
-
08:37
-
08:33
-
08:25
-
08:24
-
08:23
-
08:22
-
08:19
-
08:18
-
08:17
-
21:15