Marokko staat 85e wereldwijd in de Global Capitalism Index

Tuesday 13 October 2026 - 12:15

Marokko staat 85e van de 170 landen in een recent gepubliceerde global capitalism index, ontwikkeld door het Democracy and Capitalism Lab aan de Universiteit van Virginia in de Verenigde Staten. De ranking beoordeelt hoe economische systemen functioneren op verschillende dimensies, waaronder bankieren, marktcompetitie, bedrijfscreatie en de beweging van goederen en kapitaal.

De resultaten plaatsen Marokko in het midden van de internationale ranglijsten, waarbij zowel sterke punten als uitdagingen voor het ontwikkelen van een concurrerender bedrijfsomgeving worden benadrukt. Het land scoorde 63,4 punten in de categorie banksysteem, wat het wereldwijd op de 74e plaats brengt, en rangschikte 78e voor de eenvoud van het starten van een bedrijf. De prestaties waren zwakker op het gebied van kapitaalstromen, waar het op de 101e plaats stond, en marktcompetitie, waar het 115e rangschikte.

De index gebruikt acht sub-indicatoren om de institutionele en economische voorwaarden die het kapitalisme ondersteunen te beoordelen. In plaats van economische vrijheid alleen te meten aan de hand van de mate van overheidsbetrokkenheid, houdt het kader rekening met hoe effectief instellingen eigendomsrechten ondersteunen, commerciële activiteiten faciliteren en concurrerende markten handhaven.

Zwitserland stond bovenaan de wereldranglijst met 96,9 punten uit 100, gevolgd door de Verenigde Staten en Hongkong. Canada, Singapore, Luxemburg, Denemarken, Australië, Zweden en Noorwegen stonden ook tussen de leidende economieën.

Binnen de Arabische wereld registreerden de Verenigde Arabische Emiraten de hoogste positie, met een 20e plaats wereldwijd. Qatar, Oman, Saoedi-Arabië, Jordanië, Bahrein en Koeweit volgden als beter geplaatste Arabische economieën.

Marokko stond voor verschillende Noord-Afrikaanse landen in de index, hoewel de regionale resultaten aanzienlijk varieerden. Egypte plaatste zich 86e met 60,9 punten, net achter Marokko, terwijl Tunesië 110e rangschikte met 56,1 punten. Algerije kwam 115e, terwijl Mauritanië en Libië respectievelijk 158e en 160e rangschikten.

Scott C. Miller, een professor in bedrijfskunde aan de Darden School of Business van de Universiteit van Virginia, die toezicht hield op de ranking, betoogde dat kapitalisme niet eenvoudigweg moet worden begrepen als een economisch systeem waarin overheden een minimale rol spelen. Volgens hem zijn functionerende kapitalistische economieën ook afhankelijk van publieke instellingen, waaronder rechtbanken die eigendomsrechten beschermen en regels die favoritisme beperken en helpen concurrentie te behouden.

Miller merkte op dat overheidsinterventie de economische prestaties kan ondermijnen, maar betoogde dat effectieve instellingen ook noodzakelijk zijn voor markten om goed te functioneren. Het onderscheid, suggereerde hij, ligt tussen staatsbetrokkenheid die een functionerend marktsysteem ondersteunt en beleid dat concurrentie vervormt of institutionele waarborgen verzwakt.

Hij benadrukte ook de verschillen tussen populaire percepties van economische modellen en de manier waarop nationale systemen in de praktijk functioneren. Noordse landen zoals Denemarken worden vaak in het publieke debat als socialistisch beschreven vanwege hun universele gezondheidszorgsystemen en uitgebreide sociale bescherming. Miller betoogde dat deze kenmerken hen niet noodzakelijk buiten het kapitalistische model plaatsen, maar in plaats daarvan wijzen op hun marktinstellingen en economische structuren.

Voor Marokko biedt de index een kader om de voorwaarden te onderzoeken die de bedrijfsactiviteit en investeringen vormgeven. De relatief sterkere scores voor bankieren en bedrijfscreatie contrasteren met de lagere ranglijsten voor marktcompetitie en kapitaalstromen. Deze indicatoren wijzen op verschillende beleidsgebieden die afzonderlijk kunnen worden beoordeeld, in plaats van de algehele positie te beschouwen als een volledige maatstaf voor de economische prestaties van het land.

De ranking bepaalt op zichzelf niet het tempo van toekomstige groei of de aantrekkelijkheid van een economie voor elke investeerder. Het biedt echter een internationale vergelijking van de instellingen en marktomstandigheden die onderzoekers associëren met kapitalisme, terwijl het het belang van concurrerende markten, betrouwbare juridische kaders en effectieve economische governance onderstreept.