Marokko staat 15e wereldwijd onder landen met de hoogste werkgeverslasten

Friday 04 September 2026 - 18:11

Marokko staat tussen de landen waar werkgevers relatief hoge wettelijke en financiële kosten ondervinden bij het aannemen en beheren van werknemers, volgens de Global Employer Burden Index 2026.

De index, gepubliceerd door het arbeidsadviesbureau Employ Borderless, beoordeelt de juridische en operationele kosten van het in dienst nemen van werknemers in 192 landen en gebieden. Marokko scoorde 75 uit 100, wat het 15e wereldwijd plaatst en onder de economieën met de hoogste niveaus van werkgeversverplichtingen.

De totale last wordt bijzonder zichtbaar wanneer verplichte sociale zekerheidsbijdragen in aanmerking worden genomen. Volgens het rapport kost een werknemer met een nett jaarsalaris van $50.000 een Marokkaanse werkgever ongeveer $60.000 zodra de verplichte sociale zekerheidsbijdragen zijn inbegrepen.

Dat cijfer blijft onder de geschatte kosten in Argentinië, dat de wereldwijde ranglijst aanvoert. Dezelfde werknemer zou een werkgever ongeveer $69.500 kosten in Argentinië, terwijl het overeenkomstige cijfer in de Verenigde Staten ongeveer $54.000 is, ondanks dat het land veel lager in de algehele index staat.

In Marokko dragen werkgevers ongeveer 20,1% van het salaris van een werknemer bij aan de sociale zekerheid, terwijl werknemers ongeveer 6,7% bijdragen. Deze verplichte bijdragen vormen een belangrijk deel van de totale werkgeverslast die door de index wordt gemeten.

Regels voor beëindiging van de arbeidsovereenkomst spelen ook een belangrijke rol. Het rapport schat dat de wettelijke ontslagvergoeding in Marokko overeenkomt met ongeveer 13,4 weken salaris, terwijl de verplichte opzegtermijn ongeveer 7,2 weken bedraagt.

Marokkaanse wetgeving vereist echter niet dat werkgevers een dertiende maand salaris aan het einde van het jaar verstrekken. Een dergelijke extra betaling bestaat in verschillende andere landen, waaronder Argentinië, Brazilië en Vietnam, en is opgenomen in de bredere beoordeling van arbeidskosten.

De index is gebaseerd op drie hoofdcomponenten. Werkgeversbijdragen aan de sociale zekerheid zijn goed voor de helft van de totale score, wettelijke ontslagvergoeding vertegenwoordigt 30% en verplichte opzegtermijnen maken de resterende 20% uit.

Elke component wordt beoordeeld op basis van de positie van een land ten opzichte van de andere economieën die in de studie zijn opgenomen. De methodologie vervangt ontbrekende informatie niet door veronderstelde schattingen, volgens het rapport.

Argentinië stond wereldwijd op de eerste plaats met 85,9 punten, gevolgd door Wit-Rusland met 84,7 en Tsjechië met 82,9. Vietnam en Egypte voltooiden de top vijf, met respectievelijk 82,6 en 82,5 punten.

Aan de andere kant van de ranglijst registreerde Nieuw-Zeeland de laagste werkgeverslast met 4,2 punten, gevolgd door Roemenië met 7,5 en Micronesië met 12,3.

Er werden ook aanzienlijke verschillen tussen regio's geregistreerd. Europa had de hoogste gemiddelde werkgeverslast, met een gemiddelde score van 51,7 over 47 landen. Oceanië registreerde de laagste regionale gemiddelde met 29,1.

Het rapport vond ook dat 38 van de 192 beoordeelde landen geen wettelijke minimumhoogte van ontslagvergoeding vaststellen. In die rechtsgebieden wordt het bedrag dat bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst wordt betaald, grotendeels bepaald door contractuele voorwaarden en onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers.

De studie benadrukt een bredere onderscheiding tussen arbeidskosten en wettelijke lasten. Landen met relatief hoge lonen leggen niet noodzakelijkerwijs de hoogste wettelijke kosten op aan werkgevers, wat aanzienlijke verschillen in sociale zekerheidsstelsels, arbeidsregelingen en beëindigingsregels weerspiegelt.

De bevindingen plaatsen Marokko onder de economieën waar werkgevers aanzienlijke wettelijke verplichtingen hebben, terwijl ze ook de complexiteit van het vergelijken van arbeidsmarktkosten tussen landen met zeer verschillende werkgelegenheids- en sociale beschermingssystemen illustreren.