Marokko breidt zijn economische partnerschappen uit van Latijns-Amerika naar Azië

Thursday 24 September 2026 - 17:28

Marokko gebruikt steeds vaker handels- en investeringssamenwerking als onderdeel van een bredere strategie om zijn internationale partnerschappen te diversifiëren, waarbij het zijn economische reikwijdte van Latijns-Amerika naar Azië uitbreidt. In plaats van zich uitsluitend te richten op het openen van nieuwe markten voor Marokkaanse producten, ontwikkelt Rabat een netwerk van commerciële relaties die ook de langdurige bilaterale banden kunnen versterken en extra kanalen voor diplomatieke samenwerking kunnen creëren.

De aanpak werd benadrukt door de recente stap van Marokko met Chili, waar de twee landen de basisvoorwaarden voor onderhandelingen over een vrijhandelsakkoord hebben ondertekend tijdens een ontmoeting tussen hun ministers van Buitenlandse Zaken in New York. De overeenkomst markeert het formele startpunt van de onderhandelingen en komt terwijl Marokko en Chili 65 jaar diplomatieke betrekkingen vieren. De Chileense minister van Buitenlandse Zaken, Francisco Pérez Mackenna, beschreef de stap als een manier om de handel en export uit te breiden, terwijl Chili een grotere toegang tot Afrikaanse markten krijgt.

Het Chileense initiatief heeft ook een politieke dimensie. In hun gezamenlijke verklaring sprak Chili zijn steun uit voor de soevereiniteit van Marokko over zijn grondgebied, inclusief de Marokkaanse Sahara, en beschreef het de autonomievoorstel van Marokko uit 2007 als een politieke oplossing die het rechtvaardig, duurzaam en wederzijds acceptabel acht. Santiago zei ook dat het economische en handelsmogelijkheden in de Marokkaanse Sahara zou bevorderen, waarbij het zijn diplomatieke positie verbindt met plannen voor investeringen, handel en productieve ontwikkeling.

Voor Marokko ligt het belang van dergelijke partnerschappen deels in de economische netwerken die ze in de loop van de tijd kunnen creëren. Handelsakkoorden en preferentiële regelingen kunnen investeringen aanmoedigen, bedrijven integreren in toeleveringsketens, de toegang tot markten verbeteren en de samenwerking tussen actoren uit de particuliere sector vergroten. Deze verbindingen kunnen de bilaterale relaties een bredere economische basis geven buiten traditionele diplomatieke uitwisselingen.

De strategie beperkt zich niet tot Latijns-Amerika. Marokko en Zuid-Korea hebben gesproken over de weg naar een alomvattende economische partnerschapsovereenkomst, terwijl de twee landen ook proberen de samenwerking in strategische gebieden, waaronder hernieuwbare energie, groene waterstof, infrastructuur, batterijen en kunstmatige intelligentie, uit te breiden. Zuid-Koreaanse functionarissen hebben de geografische positie van Marokko en zijn netwerk van handelsakkoorden als factoren benadrukt die een grotere commerciële betrokkenheid ondersteunen.

Indonesië vertegenwoordigt een ander deel van deze Aziatische uitbreiding. Rabat en Jakarta hebben de handelsbesprekingen geactiveerd, waarbij Indonesië streeft naar een alomvattende overeenkomst in 2027. De discussies bouwen voort op eerdere pogingen tot een preferentieel handelsakkoord en omvatten ambities om de toegang tot markten te verbeteren en de samenwerking in de particuliere sector te versterken. Indonesië heeft Marokko ook gepresenteerd als een toegangspoort tot Afrikaanse en Mediterrane markten, terwijl Marokko kan profiteren van sterkere banden met de ASEAN-regio.

De economische logica is bijzonder relevant voor sectoren waarin Marokko een exportgerichte industriële basis heeft ontwikkeld, waaronder de auto-industrie, lucht- en ruimtevaart, agribusiness, kunstmest, hernieuwbare energie en steeds geavanceerdere industriële componenten. Tegelijkertijd zijn Aziatische partners op zoek naar toegang tot Afrikaanse markten, waardoor de logistieke infrastructuur van Marokko en de verbindingen met Europa en Afrika een belangrijk element van de relatie vormen.

China is een ander belangrijk onderdeel van het bredere plaatje. Elke toekomstige handelsovereenkomst met Beijing zou een zorgvuldige beoordeling vereisen vanwege de omvang van de Chinese export en de mogelijke effecten op Marokkaanse industrieën en bestaande handelsregelingen. Hetzelfde principe geldt voor andere potentiële overeenkomsten: toegang tot markten kan kansen creëren voor exporteurs en investeerders, maar vereist ook dat overheden de concurrentie, industriële capaciteit en de handelsbalans beoordelen.

De economische diplomatie van Marokko opereert daarom steeds vaker op verschillende niveaus tegelijk. Commerciële overeenkomsten kunnen de export en investeringen ondersteunen, terwijl diepere zakelijke banden duurzame belangen tussen landen kunnen creëren. In het geval van Chili illustreert de laatste overeenkomst hoe economische samenwerking en diplomatiek positioneren naast elkaar kunnen ontwikkelen, hoewel politieke posities en commerciële overeenkomsten afzonderlijke gebieden van de bilaterale betrekkingen blijven.

Het opkomende netwerk dat zich uitstrekt van Santiago naar Jakarta, Seoel en andere Aziatische markten weerspiegelt de inspanning van Marokko om zijn internationale economische partnerschappen te verbreden. Of deze initiatieven uiteindelijk zullen leiden tot volledig operationele handelsakkoorden en significante investeringsstromen, zal afhangen van de uitkomst van de onderhandelingen, de toezeggingen over markttoegang en de deelname van de particuliere sector. Als ze vorderen, zouden ze echter een extra laag aan de economische diplomatie van Marokko kunnen toevoegen, terwijl ze de rol van Marokko als commerciële schakel tussen Afrika, Europa, Latijns-Amerika en Azië versterken.