Marokkanen staan derde onder ontvangers van eerste EU-verblijfsvergunningen

Monday 14 - 16:22

Marokkaanse burgers behoorden in 2025 tot de grootste groepen die eerste verblijfsvergunningen ontvingen van Europese Unie-landen, en stonden derde op basis van nationaliteit, volgens gegevens van Eurostat.

EU-lidstaten hebben meer dan 202.000 eerste verblijfsvergunningen uitgegeven aan Marokkaanse staatsburgers gedurende het jaar. Alleen Oekraïense en Indiase burgers ontvingen er meer, met respectievelijk ongeveer 335.000 en 227.000 vergunningen.

Voor alle niet-EU-nationaliteiten hebben de lidstaten ongeveer 3,9 miljoen eerste verblijfsvergunningen verleend in 2025, wat een toename van meer dan 10% vertegenwoordigt in vergelijking met het voorgaande jaar. De cijfers weerspiegelen nieuwe verblijfsvergunningen die gedurende het jaar zijn uitgegeven en niet het totale aantal buitenlandse staatsburgers dat al in de EU woont.

Werkgelegenheid bleef de belangrijkste reden voor het verkrijgen van een eerste verblijfsvergunning, goed voor ongeveer een derde van alle uitgegeven vergunningen. Gezinshereniging, onderwijs en internationale bescherming waren enkele van de andere belangrijke categorieën.

Werkgerelateerde vergunningen stegen met 16,1% in vergelijking met 2024, wat de voortdurende vraag naar buitenlandse werknemers in verschillende Europese economieën benadrukt. Vergunningen die om gezinsredenen werden verleend, stegen ook aanzienlijk, met 14,1%. In tegenstelling hiermee daalden vergunningen die verband hielden met internationale bescherming met ongeveer 9%.

Spanje was de grootste uitgever van eerste verblijfsvergunningen in de EU, met meer dan 635.000 vergunningen, goed voor ongeveer 16,5% van het totaal van de Unie. Duitsland, Polen, Italië en Frankrijk volgden Spanje in de ranking. Samen waren deze vijf landen goed voor 65,2% van alle eerste verblijfsvergunningen die in de Europese Unie zijn uitgegeven.

Voor Marokkaanse staatsburgers blijven Spanje en Frankrijk bijzonder belangrijke bestemmingen. Hun populariteit is niet alleen verbonden aan geografische nabijheid, maar ook aan langdurige familiale, culturele, economische en taalkundige banden tussen Marokko en de twee Europese landen.

Migratiepatronen verschillen aanzienlijk afhankelijk van de nationaliteit. Oekraïners en Wit-Russen ontvingen bijvoorbeeld bijzonder vaak vergunningen in Polen, terwijl aanvragers uit verschillende Latijns-Amerikaanse landen de voorkeur gaven aan Spanje. Portugees sprekende Brazilianen waren ook sterk vertegenwoordigd onder de ontvangers van verblijfsvergunningen in Portugal.

De gegevens tonen ook significante verschillen tussen EU-landen in de evolutie van verblijfsvergunningen. Portugal registreerde de sterkste stijging, met het aantal eerste vergunningen dat met meer dan 154% steeg in vergelijking met het voorgaande jaar. Roemenië volgde met een groei van ongeveer 30%, terwijl Italië een stijging van ongeveer 25% registreerde.

Niet alle EU-landen ervaarden groei. Kroatië registreerde een daling van meer dan 43% in eerste verblijfsvergunningen, terwijl Griekenland een afname van meer dan 20% registreerde en Oostenrijk een daling van ongeveer 15% zag.

De redenen voor migratie variëren ook tussen de lidstaten. Polen, Portugal en Duitsland waren enkele van de belangrijkste bestemmingen voor mensen die vergunningen ontvingen, voornamelijk voor werkgelegenheid. Ondertussen vertegenwoordigden gezinsgerelateerde vergunningen meer dan 40% van alle eerste vergunningen die in landen zoals Luxemburg, Zweden, Finland en België werden uitgegeven.

Voor Marokko onderstrepen de Eurostat-cijfers de sterke migratielinks van het land met de Europese Unie. Duizenden Marokkaanse staatsburgers blijven elk jaar naar Europa verhuizen voor werk, onderwijs, gezinshereniging en andere wettelijke verblijfswegen.

De cijfers illustreren ook de veranderende structuur van migratie naar Europa, waar arbeidskrapte, familie-netwerken en historische banden de keuze van bestemming blijven beïnvloeden. Hoewel de nationaliteitsranking niet het totale Marokkaanse bevolkingsaantal in de EU meet, biedt het een belangrijke momentopname van nieuwe wettelijke migratiestromen in 2025.