Iran: legerheid kondigt reconstructie van beschadigde wapens aan na de oorlog

Het Iraanse leger beweert dat het alle beschadigde wapensystemen tijdens de oorlog met de Verenigde Staten en Israël heeft hersteld en zijn militaire capaciteiten heeft versterkt met nieuwe uitrusting, waarvan sommige naar verluidt uit het buitenland zijn geïmporteerd. Deze aankondiging komt op een moment dat de spanningen rond de Straat van Hormuz hoog blijven en de vooruitzichten op een duurzame oplossing van het conflict onzeker blijven.

Teheran claimt een upgrade van zijn militaire capaciteiten

De woordvoerder van het Iraanse leger, brigadegeneraal Mohammad Akraminia, verklaarde op woensdag 26 augustus op de staatstelevisie dat de systemen van de verschillende strijdkrachten die tijdens de gevechten waren beschadigd, "herbouwd" zijn. Volgens hem zijn er ook nieuwe uitrustingen toegevoegd aan de Iraanse strijdkrachten.

Een deel van dit materiaal zou afkomstig zijn van de nationale defensie-industrie en het leger, terwijl andere uitrusting uit het buitenland zou zijn verworven. Voor Teheran moet deze combinatie van reparatie, modernisering en vernieuwing van de uitrusting de operationele capaciteiten van de strijdkrachten behouden.

Deze communicatie past in een strategie die al door de Iraanse militaire autoriteiten is benadrukt sinds de instelling van het staakt-het-vuren. Begin augustus verklaarde Mohammad Akraminia dat het leger van deze periode profiteerde om de beschadigde systemen te herstellen, nieuwe uitrusting te integreren en zijn nationale industriële capaciteiten te ontwikkelen.

Een reconstructie tijdens de wapenstilstand

Het conflict dat eind februari door Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran werd ontketend, heeft de Iraanse militaire infrastructuur diepgaand beïnvloed. Na enkele weken van gevechten had een in april gesloten wapenstilstand een deel van de directe confrontaties kunnen opschorten, zonder de regionale spanningen te doen verdwijnen.

Sindsdien presenteert Teheran de periode van relatieve kalmte als een gelegenheid om zijn strijdkrachten te reorganiseren en zijn militaire apparaat te versterken.

Het Iraanse leger had in juli aangekondigd nieuwe uitrusting te integreren, vooral op het gebied van luchtverdediging. Volgens de verklaringen van zijn woordvoerder waren gerepareerde systemen opnieuw in de operationele structuren geïntroduceerd, terwijl nieuwe materialen geleidelijk werden ingezet.

De Iraanse autoriteiten beweren ook lessen te hebben getrokken uit de recente gevechten om het ontwerp, de productie en de inzet van hun militaire systemen te verbeteren. Het luchtverdedigingscommando heeft aan de andere kant aangegeven dat sommige uitrustingen die tijdens de oorlog goed presteerden, nu onderhevig zijn aan reproductie- en verbeteringsprogramma's.

Iran spreekt nu over "preventieve" aanvallen

Buiten de kwestie van de uitrusting verhardt de militaire retoriek van Iran. Mohammad Akraminia verdedigde het principe van een eventuele preventieve actie, stellende dat deze als legitiem kan worden beschouwd wanneer deze binnen het kader van het internationaal recht valt en de beginselen van noodzakelijkheid en proportionaliteit respecteert.

Deze verklaring komt na verschillende recente uitspraken die wijzen op een evolutie van de militaire houding van Iran. De woordvoerder van het leger had al verklaard dat de defensiedoktrin van het land geleidelijk evolueert naar een meer offensieve houding, terwijl hij verzekerde dat Iran van plan is te reageren op elke nieuwe agressie.

De juridische reikwijdte van een "preventieve aanval" blijft echter bijzonder gevoelig. Het gebruik van geweld is geregeld door het Handvest van de Verenigde Naties, met name door de regels met betrekking tot het verbod op het gebruik van geweld en het recht op legitieme verdediging. De bewering van een staat dat een operatie preventief of defensief zou zijn, is dus niet voldoende om de conformiteit met het internationaal recht vast te stellen.

De Straat van Hormuz blijft het middelpunt van spanningen

De situatie rond de Straat van Hormuz blijft een van de belangrijkste brandpunten van spanning tussen Iran, de Verenigde Staten en hun regionale partners. Deze strategische zeepassage speelt een belangrijke rol in de wereldwijde energie-export en is de afgelopen maanden onderhevig aan strenge beperkingen en militaire spanningen.

De gesprekken over het vinden van een regeling voor de scheepvaart in de straat gaan door naast diplomatieke inspanningen. Iran en Oman hebben onlangs vooruitgang geboekt met een project voor het beheer van de scheepvaart in dit gebied, terwijl Washington blijft eisen dat er veilige en regelmatige toegang tot deze zeepassage is.

Deze situatie geeft de straat een belang dat ver voorbij de militaire dimensie reikt. De afname van de maritieme verkeersdrukte beïnvloedt de toeleveringsketens en houdt de onzekerheden op de energiemarkten in stand. De spanningen rond Hormuz vormen zo een van de belangrijkste risico's voor een verlenging van het conflict.

Een demonstratie van kracht en een politiek signaal

Door te beweren dat het zijn beschadigde uitrusting heeft hersteld en nieuwe systemen heeft ontvangen, probeert Teheran ook een boodschap naar zijn tegenstanders te sturen: ondanks de geleden aanvallen wil het Iraanse militaire apparaat zijn reactievermogen behouden.

Het blijft echter moeilijk om onafhankelijk de werkelijke omvang van de reparaties en de nieuwe verwervingen die door de Iraanse autoriteiten zijn aangekondigd, te beoordelen. De beschikbare informatie over militaire verliezen, wapenvoorraden en de exacte staat van de defensie-infrastructuur blijft fragmentarisch.

Op dit moment weerspiegelt de communicatie van het Iraanse leger vooral een wens om te demonstreren dat de periode van wapenstilstand niet synoniem is geweest met ontwapening. Integendeel, Teheran beweert deze periode te hebben gebruikt om zijn strijdkrachten te repareren, moderniseren en versterken, terwijl de diplomatieke onderhandelingen fragiel blijven en het risico op een nieuwe escalatie niet is uitgesloten.