G20: Washington wil partners overtuigen van zijn strategie tegen Iran

Yesterday 08:54

De Verenigde Staten zijn van plan om Iran centraal te stellen in hun gesprekken met de belangrijkste economische grootmachten. Naarmate een G20-vergadering in Asheville, North Carolina, nadert, zal de Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, zijn uitwisselingen met zijn collega's intensiveren om de internationale druk op Teheran te vergroten.

Deze bijeenkomst, die maandag en dinsdag de ministers van Financiën en de centrale bankiers van de grote economieën bijeenbrengt, vindt plaats in een context van sterke handels- en geopolitieke spanningen. Washington wil vooral zijn partners overtuigen om zijn strategie te steunen tegen landen die hun economische betrekkingen met Iran voortzetten.

Scott Bessent verwacht op het gebied van economische druk

Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft onlangs zijn retoriek ten opzichte van de handelspartners van Iran aangescherpt. Scott Bessent heeft landen die hun economische relaties met Teheran voortzetten gewaarschuwd dat ze zich blootstellen aan maatregelen die hun toegang tot het westerse financiële systeem kunnen beïnvloeden.

China, lid van de G20 en een belangrijke afnemer van Iraanse olie, heeft al zijn vastberadenheid getoond om zijn belangen te verdedigen. Deze divergentie illustreert de moeilijkheden waarmee Washington geconfronteerd kan worden om een gezamenlijke front onder de grote economische machten te verkrijgen.

In Asheville zal de minister van Financiën dus de Iraanse kwestie tot een van de belangrijkste thema's van zijn bilaterale gesprekken maken, in een context waarin de Verenigde Staten proberen het gebruik van economische en financiële instrumenten in hun internationale beleid te versterken.

Een gespannen G20-voorzitterschap

Het Amerikaanse voorzitterschap van de G20 begint in een klimaat dat wordt gekenmerkt door geschillen met verschillende partners. Handelsconflicten, met name met Canada, bemoeilijken het vinden van een gemeenschappelijke positie binnen de grote westerse economieën.

Voor verschillende waarnemers zou deze fragmentatie de capaciteit van de Verenigde Staten kunnen beperken om de leden van de G20 rond gevoelige dossiers te verenigen, of het nu gaat om Iran, internationale handel of mondiale financiële stabiliteit.

De Amerikaanse administratie wil echter de werkzaamheden van de groep opnieuw richten op economische vraagstukken. Donald Trump pleit voor een aanpak die de nadruk legt op groei, handelsonevenwichtigheden en financiële kwesties, ten koste van de grote sociale en klimaatzaken die verschillende eerdere topontmoetingen hebben gekenmerkt.

Economische kwesties centraal in de discussies

De bijeenkomst in Asheville vindt ook plaats terwijl de markten de richtlijnen van de Amerikaanse administratie nauwlettend volgen. Scott Bessent heeft onlangs de aandacht van investeerders getrokken door te wijzen op een interventie op de markten die bedoeld is om de langetermijnleningskosten van de federale overheid te verlagen.

De Amerikaanse staatsschuld, die meer dan 40.000 miljard dollar heeft overschreden, vormt een van de grote economische uitdagingen waarmee Washington wordt geconfronteerd.

Opgericht na de Aziatische financiële crises aan het einde van de jaren '90, brengt de G20 19 landen samen, evenals de Europese Unie en de Afrikaanse Unie. De rol ervan is om de coördinatie tussen de belangrijkste economieën te bevorderen over de grote wereldwijde financiële en economische vraagstukken.

Dit jaar evolueert ook de politieke configuratie van de groep. De Verenigde Staten hebben Zuid-Afrika uitgesloten van de vergaderingen in het kader van hun voorzitterschap, terwijl Polen is uitgenodigd om deel te nemen aan de werkzaamheden. Rusland, dat sinds 2022 verwikkeld is in de oorlog tegen Oekraïne, zal worden vertegenwoordigd door een afgevaardigde van zijn ministerie van Buitenlandse Zaken.

De cyclus van vergaderingen moet culmineren in een top van staatshoofden die medio december in Florida is gepland. Tot die tijd zal Washington proberen zijn ambitie om de werkzaamheden van de G20 te heroriënteren naar zijn economische en handelsprioriteiten te verzoenen met de noodzaak om een minimum aan dialoog te behouden tussen partners wiens belangen steeds verder uit elkaar lopen.