China inzet op quantumtechnologieën om technologische onafhankelijkheid tegen 2035 te versterken

China plaatst quantumtechnologieën centraal in zijn langetermijnontwikkelingsstrategie, naast kunstmatige intelligentie, fotonica, geavanceerde halfgeleiders en productie van de volgende generatie. Het doel is om een sterkere binnenlandse technologiebasis te bouwen en de afhankelijkheid van buitenlandse capaciteiten tegen 2035 te verminderen, terwijl Peking wetenschappelijk onderzoek wil omzetten in industriële en economische kracht.

De aanpak weerspiegelt een bredere verschuiving in het technologiebeleid van China van het ondersteunen van fundamenteel onderzoek naar het ontwikkelen van praktische infrastructuur die commerciële en strategische toepassingen kan genereren. Quantuminformatie, fotonica, micro-elektronica en geavanceerde communicatie worden steeds meer behandeld als onderling verbonden velden in plaats van geïsoleerde onderzoeksgebieden.

Quantumtechnologie wordt ontwikkeld op drie hoofdgebieden: computing, communicatie en sensing. China heeft een vroege positie verworven in quantumcommunicatie met de lancering van de Micius-satelliet in 2016, een project dat is ontworpen om veilige quantumcommunicatielinks door de ruimte te testen. De missie hielp China te vestigen als een van de leidende landen in de ontwikkeling van quantumcommunicatietechnologieën.

Quantumcomputing is ook een belangrijk investeringsgebied geworden. Chinese bedrijven en onderzoeksinstellingen werken aan verschillende benaderingen, waaronder supergeleidend en fotonisch systemen. Bedrijven zoals Origin Quantum, Baidu en Alibaba hebben supergeleidende quantumcomputing verkend, terwijl andere bedrijven zich hebben gericht op fotonische technologieën. Lokale autoriteiten in regio's zoals Anhui en Jiangsu hebben ook gespecialiseerde faciliteiten ondersteund die zijn gewijd aan fotonica en de integratie van quantumtechnologie.

Dit ontwikkelingsmodel weerspiegelt de voorkeur van Peking om centrale overheidsprioriteiten te combineren met regionale uitvoering. Nationale autoriteiten definiëren strategische doelstellingen en alloceren middelen, terwijl lokale overheden onderzoekscentra, testfaciliteiten, industriële parken en investeringsprogramma's opzetten die zijn ontworpen om nationale prioriteiten om te zetten in concrete projecten.

De groeiende nadruk van China op quantumtechnologieën is ook zichtbaar wanneer de opeenvolgende vijfjarenplannen worden vergeleken. Verwijzingen naar quantumtechnologie waren beperkt in het 13e Vijfjarenplan dat 2016–2020 besloeg, waar de focus grotendeels verband hield met communicatie. Tegen het 14e Vijfjarenplan voor 2021–2025 waren de verwijzingen naar quantum gerelateerde onderwerpen uitgebreid om quantuminformatie, computing en sensing op te nemen, wat wijst op een veel bredere strategische ambitie.

De verandering maakt deel uit van een bredere inspanning om wat analisten beschrijven als een dieptechnologisch ecosysteem te ontwikkelen. Kunstmatige intelligentie, geavanceerde materialen, fotonica, halfgeleiders en quantumtechnologieën worden parallel ontwikkeld, met de verwachting dat vooruitgang in het ene veld de capaciteiten in andere kan versterken. Quantuminformatie, bijvoorbeeld, zou uiteindelijk kunnen bijdragen aan vooruitgangen in veilige communicatie, sensing en computing, terwijl geavanceerde halfgeleider- en fotonische technologieën essentieel blijven voor de infrastructuur die deze systemen ondersteunt.

Kunstmatige intelligentie neemt een even belangrijke positie in de technologie strategie van China in. Peking beschouwt AI als een motor voor economische groei en een belangrijk hulpmiddel voor het moderniseren van de industrie en openbare diensten. Tegelijkertijd worden geavanceerde computing, fotonica en halfgeleidertechnologieën als cruciaal beschouwd voor het versterken van de binnenlandse rekencapaciteit en het verminderen van de blootstelling aan buitenlandse leveringsbeperkingen.

De aanpak van China verschilt in sommige opzichten van die van de Verenigde Staten en Europa. Washington heeft een nationale quantumstrategie ontwikkeld die overheidslaboratoria, universiteiten en particuliere bedrijven omvat, terwijl de Quantum Flagship van de Europese Unie de nadruk legt op multinationale onderzoekscoöperatie. China daarentegen integreert onderzoek, industrieel beleid, infrastructuurontwikkeling en regionale investeringen binnen een meer gecentraliseerd nationaal kader.

Zo'n centrale coördinatie stelt Peking in staat om aanzienlijke middelen te mobiliseren en onderzoeksprioriteiten snel af te stemmen. Het model brengt echter ook uitdagingen met zich mee, waaronder mogelijke duplicatie tussen overheidsinstellingen, bureaucratische concurrentie en vragen over transparantie. Overheidsplannen stellen vaak brede strategische richtingen vast zonder de precieze technologieën of commerciële modellen te specificeren die uiteindelijk succesvol zullen zijn.

De ontwikkeling van quantumtechnologieën heeft ook potentiële implicaties voor de nationale veiligheid. Quantumcomputing zou uiteindelijk encryptie en cybersecurity kunnen beïnvloeden, terwijl quantum sensing de navigatie, detectie en andere strategische capaciteiten zou kunnen verbeteren. Tegelijkertijd wordt verwacht dat veel toepassingen civiele toepassingen hebben op gebieden zoals telecommunicatie, gezondheidszorg, productie en financiële technologie.

De ambities van China staan echter voor aanzienlijke obstakels. Quantum systemen blijven technologisch moeilijk te bouwen en op grote schaal te opereren, terwijl de sector sterk gespecialiseerde wetenschappelijke expertise, geavanceerde productie en aanzienlijke langetermijninvesteringen vereist. Internationale beperkingen op geavanceerde halfgeleiders, componenten voor high-performance computing en andere kritieke technologieën kunnen ook de inspanningen van Peking compliceren om volledig binnenlandse toeleveringsketens op te zetten.

Voor China is het grotere doel daarom niet alleen om een leider te worden in één opkomende technologie. Door quantumwetenschap te combineren met kunstmatige intelligentie, fotonica, geavanceerde materialen en de ontwikkeling van halfgeleiders, probeert Peking een geïntegreerd technologisch ecosysteem te creëren dat in staat is om de volgende generatie digitale infrastructuur te ondersteunen.

De strategie weerspiegelt uiteindelijk een bredere nationale prioriteit: de kloof tussen wetenschappelijke ontdekking en industriële productie verkleinen. Als China erin slaagt zijn groeiende quantumonderzoeksbasis om te zetten in schaalbare technologieën en commerciële toepassingen, zou de sector een belangrijk onderdeel kunnen worden van zijn inspanning om technologische autonomie en economische concurrentiekracht in het komende decennium te versterken.